4 en 5 mei

Omdat er dit jaar geen fysieke herdenking en viering kan plaatsvinden in verband met de coronacrisis, hebben we bewoners van Nieuw-West gevraagd om hun gevoelens en gedachten die bij 4 en 5 mei horen onder woorden te brengen. Verschillende bewoners uit heel Nieuw-West delen met u hun verhaal, gedicht of persoonlijke gedachten over oorlog en vrijheid.

Gedicht voor 4 & 5 mei 2020

5 mei vieren 4 mei herdenken

75 jaar in vrijheid
Dat geeft ons enorme blijheid

Waardig herdenken
voor de oorlogsslachtoffers

een kranslegging op de dam
waar dit jaar samen zijn niet meer kan

Lees meer

Niet voor Niets

4 mei


L. Ik zie in de wolken,  heel soms een gezicht,
     en dat beweegt steeds, door wind en door licht.

Z. Ik zie in de wolken, gezichten, heel zacht, 
     en als ik ga tellen, zijn het er vijftig en acht.

L.  Ik vraag aan mijn vader, ken jij hem misschien? 
     Hij zegt, alleen van de verhalen, ik heb hem nooit mogen zien.  

 Z.  Ik zie 43 namen, straten, pleinen, paden en zelfs ook dreven. 
      Een zuil met 15 namen, door iemand daarop geschreven.

Lees meer

Dodenherdenking 2020

Geef vrijheid door

Familiegeschiedenis

Mijn volledige naam is Jago Peter Bunnik. Ik ben vernoemd naar mijn opa Jacob Petrus Bunnik, die ik nooit heb kunnen ontmoeten.

Amersfoort, 2 oktober 1944.

Het was oorlogstijd in Europa. Ook in Nederland, Duitse bezetters, Nederlandse meewerkenden en (internationaal) verzet.

Jacob Bunnik was een 46-jarige echtgenoot en vader van 6 kinderen, toen hij rond 10 uur 's avonds van huis werd opgehaald door Nederlanders die meewerkten met de Duitse bezetters. De volgende ochtend is hij samen met een leeftijdsgenoot gefusilleerd, in koele bloede doodgeschoten door de Ordnungpolizei.

Lees meer

De oorlog

Lenie Zegers

Voor mij was de oorlog er heel plotseling. Ik weet het nog goed, ik lag al te slapen en plots schrok ik wakker en hoorde geluiden van (besefte ik mij pas later) sirenes, vliegtuigen, trams die hun bellen luidden en mensen op straat. Vanaf dat moment hing er een drukkende sfeer in de straten. Wanneer je bezetters tegen kwam, voelde je hun priemende ogen naar je kijken. Snel naar huis en niet te lang op straat.

Lees meer

De Dodenherdenking

4 mei

Tijdens dodenherdenking ben ik even stil, ik zoek naar dat plekje in mezelf, het plekje waar de mensen leven die geofferd hebben, voor het rijke leven dat ik mag lijden. Ik huil nog even, nog even in stilte voor hen. Een mengeling van schuldgevoel over mijn rijkdom die ik soms zo vanzelfsprekend vind, van diep respect en van dankbaarheid en liefde.

Lees meer

Wat weet ik?

5 mei vieren 4 mei herdenken

Wat weet ik nou helemaal van oorlog, geboren in 1955? Nooit aan den lijve ondervonden, slechts verhalen. Van angst om hoe lang het gaat duren, blijven we in leven, waar is iedereen, komen ze terug? Verhalen van bezetting; geen zeggenschap hebben, bruusk bejegend worden door ‘de overheid en haar dienaren’, geen mening meer mogen hebben, niet naar buiten mogen na acht uur ‘s avonds. Van niet weten wie er deugt, wie er verklikt. Welk bericht klopt en wat is propaganda? Wie gaat me helpen als ik doelwit ben van de bezetter, aan wie kan ik mijn kind toevertrouwen, mijn bezit, mijn leven?

Lees meer

Ongeveer 1968, Amsterdam West

Saartje foto Westerpost 4 5 mei 2020

Bammm, m’ n oren suisden van de klap op mijn wang. Ik begreep er niets van. Ze meenden het toch niet dat ik stil moest zijn? Ik hoefde nooit stil te zijn. Niemand van ons gezin was ooit stil. Er was altijd lawaai, ruzie, muziek, geklets. Zeker met zeven mensen op een driekamerwoning in Amsterdam West.

Lees meer

Website: Vensterwerk